Wieprza to jedna z najpiękniejszych rzek Pomorza Środkowego. Położenie pośród różnorodnych obszarów leśnych a także malowniczych łąk daje możliwość prawdziwego relaksu i wypoczynku. Częstymi gośćmi nad brzegiem rzeki są zwierzęta leśne, które niekiedy pozwalają się sfotografować. Niewątpliwą zaletą, docenianą przez osoby szukające wrażeń, są liczne bystrza i przełomy, które bez większego trudu udaje się pokonać. Rzeka pozwala jednak również odpocząć, ponieważ na niektórych odcinkach płynie spokojnie, wręcz leniwie. Oprócz zalet ze strony fauny i flory docenimy również piękne starorzecza i rozlewiska oraz zachwycające urwiste to znowu płaskie brzegi.
Wieprza to rzeka, która dostarcza naprawdę wszelkich atrakcji kajakarskiej przygody. Możemy bowiem zwiedzić przedwojenną elektrownię wodną w Biesowicach – jedną z czterech znajdujących się na szlaku elektrowni dorzecza Wieprzy. Zwiedzający mogą zapoznać się ze zgromadzonymi eksponatami oraz bogatą historią elektrowni wodnych, która przekazywana jest przez oprowadzających i przygotowana dodatkowo na płytach.
Do ciekawych zabytków na szlaku należą również: zdobiony dwoma pruskimi herbami Biały Most w Biesowiczkach, XIX- wieczny młyn wodny w Sławnie oraz neogotycki Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie.
Kajakarska przygoda dobiega końca w nadmorskim Darłowie, gdzie dla odmiany możemy posmakować słonej wody i zażyć słonecznej kąpieli na nadbałtyckiej plaży. Źródło Wieprzy stanowi Jezioro Białe na pojezierzu Bytowskim, dalej przepływa ona przez Wysoczyznę Polanowską i Równinę Słupską, aby znaleźć ujście w nadmorskim Darłówku.
Długość rzeki to 130 km, z czego szlak kajakowy stanowi aż 95 lub 115 km.
Przewidywany czas potrzebny na pokonanie całego odcinka to ok. 5-6 dni.
Trudność: do Biesowic ZWC (WW I), niżej ZWB – ZWA
Uciążliwość: do Kępic u 4, niżej u 2
Warunki biwakowania: Wieprza należy do rzek o rozwijającej się infrastrukturze turystycznej. Posiada parkingi leśne m.in. w Broczynie i Kawce, jednak większość biwakowisk jest dzika, co stanowi niewątpliwą atrakcję tej rzeki.
Pokrzywna to malownicza, czysta rzeczka z szybko płynącym nurtem. Używana jako początkowy odcinek spływu szlakiem Wieprzy. Przeszkody tylko w postaci głazów czy zwalonych przez bobry i wichury drzew. Występują kamieniste przemiały i bystrza. Bez elektrowni i mostków. Woda czysta. Lasy porastające brzegi z przewagą gatunków liściastych. Płytka i szeroka na 3-7 metrów.
Opis szlaku:
Na szlak można dotrzeć z nurtem rzeki Pokrzywnej – prawego dopływu Wieprzy. Wówczas kajaki wodujemy w Trzebielinie na moście drogowym (trasa Słupsk – Miastko).
Pokrzywna dość wartko płynie i nie trzeba dużo wiosłować, można poddać się jej nurtowi i podziwiać piękno otaczającej przyrody. Uchodzi ona do Wieprzy na niewielkiej łące na 99 km.
Wieprzą płyniemy jeszcze ok. 5 km i dopływamy do zagospodarowanego pola biwakowego Mnich, które jest jednocześnie najwyżej położonym miejscem wodowania kajaków na Wieprzy ( 93 km).
Pokonując piękne odcinki leśne meandrami rzeki docieramy do ujścia Studnicy- lewostronnego dopływu Wieprzy (87km).
Następnie napotykamy most drogowy z herbami szlachty pruskiej w Biesowiczkach i kolejno nowopowstałe pole biwakowe w Kawce, przy którym znajduje się leśniczówka łowiecka z gospodarstwem agroturystycznym (84km).
Z tego miejsca rozpoczyna się szlak elektrowni wodnych: Pierwsza w Biesowicach – udostępniona dla zwiedzających ( 83 km). Tu również pierwsza przenoska prawym brzegiem na odcinku ok. 50 m. Następnie z wolno płynącym nurtem docieramy do kolejnej elektrowni w Kępce – 80km. Tu także przenoska prawym brzegiem (60 m) i tutaj właśnie zaczyna się jeden z najładniejszych odcinków na szlaku. Przed mostem drogowym w Kruszce ( 80 km) napotkamy ruiny dawnego młyna i tuż za nim, nad szeroko rozlanym nurtem, pochylają się wysokie drzewa a ich zanurzone w wodzie konary tworzą namiastkę lasu namorzynowego. Z nurtem docieramy do miejscowości Kępice (76km), gdzie na granicy miasta rzekę przegradza wysoki, betonowy most. Po chwili docieramy z kolei do drewnianego mostu i tutaj czeka nas najdłuższa przenoska na całym szlaku- ok.300m. Poniżej elektrowni leży wyspa okolona nurtem głównym i starorzeczem zwana „Ptasią Wyspą”. Doskonale nadaje się na rozbicie namiotu. Mijając most kolejowy (70 km) zbliżamy się do granic miejscowości Korzybie tu należy pilnować głównego nurtu rzeki, ponieważ łatwo zboczyć z kursu i błądzić po starorzeczach. Po kilku kilometrach docieramy do mostu drewnianego na końcu wsi Korzybie (66,5 km) gdzie znajduje się pole biwakowe z miejscem na ognisko. Po ok. 500 m mijamy następny most kolejowy nieczynnej linii Korzybie – Sławno – pod nim niewielkie bystrze! Dalej już spokojny nurt prowadzi nas wśród łąk i wiklin do budowli wodnej pochyłego jazu (57 km), który jest spływalny. Następnie dopływamy do rozwidlenia rzeki (52 km). Prawą stroną omijamy Sławno a lewą dopływamy do elektrowni. Następnie kanałem młyńskim wpływamy do miasta przepływając przez pięknie zagospodarowany park miejski; nieco dalej mijamy zniszczony XIX wieczny młyn, przy którym musimy pokonać metrowej wysokości próg (kajaki spławiać na pusto). Poniżej przepływamy przez mniejszy park, gdzie wzdłuż kanału biegnie aleja spacerowa. Wreszcie dopływamy do granicy miasta gdzie przed mostem drogowym (49 km) łączymy się ponownie z głównym nurtem Wieprzy. Wśród łóz i wiklin docieramy do pierwszego mostu w Sławsku (45 km), gdzie warto się zatrzymać i zwiedzić XV-wieczny kościół. Tu również ma swój początek „KRAINA W KRATĘ”. Kolejny most drogowy Sławsko (43 km). Za chwilę znów mijamy most drogowy, tym razem w Staniewicach (38 km). W końcu Tyń; przed miejscowością kolejny most drodowy (36 km). Za wioską czeka nas kolejny piękny odcinek przeprawy. Rzeka zwęża i przyśpiesza kreśląc ósemki pośród wysokich zalesionych brzegów. Wysoko na stokach zabudowania wioski Mazów. Następny most we wsi Chudaczewko (29 km), i dalej wartkim nurtem dopływamy do mostu drogowego na końcu wsi Stary Kraków.
Warto tu zwiedzić przygarbiony gotycki kościółek. Dalej kilometrowy odcinek przez gęsty las z licznie zwalonymi drzewami przegradzającymi nurt rzeki. Tuż za mostem w Kowalewicach-(18 km) spotykamy… o nie, tym razem nie most. Mianowicie w rzece tkwi olbrzymi głaz narzutowy z różowego granitu o obwodzie ok. 8m. Za mostem w Zakrzewie Dolnym rzeka staje się uregulowana i tuż przed wpłynięciem do Darłowa rozwidla się. Wybieramy prawą odnogę i tu możemy zakończyć spływ na wyspie łososiowej (3,5 km) lub dalej po uzyskaniu zgody od bosmanatu (nr tel: (94) 340-68-40) przenieść kajaki do kanału portowego. Kontynuujemy spływ mijając ujście lewostronnego dopływu rzeki Grabowej (1 km) docieramy do rozsuwanego mostu – jedynej takiej konstrukcji w Polsce. Łączy on Darłówko zachodnie z Darłówkiem wschodnim (0,3 km) za mim główki portu.
Km: 0,00 – cel osiągnięty !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Spływ zakończyć możemy z prawej lub lewej strony na plaży w Darłówku.
Sugerowane etapy spływu:
Trzebielino – Broczyna – 18 km
Broczyna – Kępice – 20 km
Kępice – Sławno – 24 km
Sławno – Mazów – 22 km
Mazów – Darłowo – 27 km
Rzeka wypływa z jeziora Studzieniczno Małe, które jest położone w zachodniej części Pojezierza Bytowskiego, na południowy wschód od Miastka. Początek znajduje się na niemałej wysokości, bo aż na 165 m n.p.m. Studnica przepływa przez Miastko i leśną pradolinę Wysoczyzny Polanowskiej, uchodząc do Wieprzy na południe od Biesowic.
Długość rzeki wynosi 38 km, a dostępność dla spływów kajakowych stanowi ok.30 km odcinek. Ma ona charakter górskiej rzeki nizinnej.
Niemało atrakcji dostarcza duża ilość bystrzy, a także przeszkód w postaci zwalonych drzew, kamieni i zatopionych pni w korycie. Średni spadek tej rzeki to ok. 2%. Szlak kajakowy jest piekielnie trudny i ekstremalny; dla prawdziwych twardzieli!
Na jego przepłynięcie potrzebujemy ok. 2 dni:
Pierwszy odcinek : Miastko-Kawcze to 16 trudnych kilometrów z dużą ilością przegradzających rzekę drzew i wielkich głazów. W nurcie trafimy na zniszczoną zastawkę, którą jednak można spłynąć. W Kawczu czeka nas przenoska przy elektrowni wodnej (ok. 50m.)
Drugi odcinek: Kawcze – ujście Studnicy do Wieprzy. Tutaj jest odrobinę łatwiej; ilość przeszkód nieco maleje dopiero na wysokości wsi Węgorzyno. Tuż za zniszczonym mostem zaczyna się przełom wśród bukowego lasu, nurt przyśpiesza. W korycie pojawia się duża ilość kamieni i zatopionych pni. Po ok. 3 km rzeka nieco zwalnia i dopływamy do elektrowni Ciecholub – tu kolejna przenoska (ok 50 m). Poniżej rzeka staje się bardziej leniwa i dużo szersza, znacznie spada też ilość przeszkód. Tak oto dopływamy aż do ujścia do Wieprzy a stąd po ok. 1 km docieramy do Białego Mostu w Biesowiczkach gdzie możemy zakończyć spływ albo kontynuować Wieprzą aż do Morza Bałtyckiego.
Sugerowane etapy spływu :
Miastko-Kawcze – 16 km
Kawcze- Biesowiczki – 16 km
Czysta, ciekawa rzeka a zarazem największy dopływ Wieprzy, do której wpada niedaleko Darłówka, ok. 1km od jej ujścia do Bałtyku. Źródła rzeki znajdują się w okolicy Starego Żelibo-rza; jako ciek wodny wypływa z jeziora Łąkie na Pojezierzu Bytowskim. Od źródeł do Nowego Żytnika przypisano jej charakter leśno-podgórski. W górnym odcinku do miejscowości Pola-nów utworzono „Rezerwat na rzece Grabowej”.
Długość rzeki wynosi 71km z czego długość szlaku stanowi ok 56 km. Przeciętny czas spływu to ok. 3-4dni. Szlak kajakowy w górnym biegu od Polanowa do Nowego Żytnika uważany jest za trudny i uciążliwy. Rzeka mocno meandruje wśród lasu olchowego a dość silny nurt i mnóstwo prze-szkód w postaci zwalonych drzew sprawia, że musimy się trochę napracować. Tuż za Pola-nowem pierwsza przenoska w okolicach młyna. Od mostu drogowego na trasie Wieluń- Po-lanów do Buszyna trasa została przygotowana w ramach Leśnego Kompleksu Turystycznego Nadleśnictwa Polanów. Nie zmienia to jednak faktu, że rzeka nadal jest wymagająca i prze-płynięcie 7 km odcinka zajmuje od 4 do 6 godzin. Przed Buszynem znajduje się jedyne zago-spodarowane pole biwakowe z wiatami i miejscem na ognisko .
Poniżej Nowego Żytnika rzeka zmienia swój charakter i płynie wśród łąk od czasu do czasu wpływając w tereny leśne. Od tego miejsca Grabowa nadaje się do spływów masowych; ilość przeszkód znacznie maleje, w związku z czym na tym odcinku poradzą sobie nawet osoby płynące pierwszy raz kajakiem.
Na wysokości wioski Jeżyczki przed hodowlą rybną rzeka rozwidla się. Jej lewa odnoga two-rzy nową rzekę o nazwie Bagiennica, płynąc jednak dalej Grabową docieramy do Żukowa Morskiego, gdzie możemy zakończyć spływ bądź dalej uregulowaną rzeką spłynąć do samego Darłowa.
BAGIENNICA
Lewostronny odpływ rzeki Grabowej, który wpada do Jeziora Bukowskiego, połączonego Kanałem Szczuczym z Morzem Bałtyckim.
Na całym swym odcinku rzeka nadaje się do spływów a wyprawę można zakończyć spacerem po plaży.
Sugerowane etapy spływu :
Polanów – Buszyno
Buszyno – Lejkowo
Lejkowo – Grabówko
Grabówko – Darłowo
Słupia to rzeka Pomorza Środkowego, która w górnym biegu przepływa przez liczne jeziora. Dno jest kamieniste z licznymi głazami, progami, bystrzami i mieliznami. 62-Kilometrowy odcinek z Sulęczyna do Gałąźni Małej w regulaminach GOK – PTTK widnieje w wykazie górskich szlaków kajakowych.
W środkowym biegu w wyniku budowy elektrowni wodnych na przełomie XIX i XX wieku powstały zalewowe zbiorniki KONRADOWO I KRZYNIA. Od Gałąźni Małej zmienia się charakter rzeki a z tym także jej szerokość i głębokość. Dno staje się żwirowo – gliniaste.
Słupia w większej swej długości przepływa przez objęte ochroną leśne tereny Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Ten największy z 9 parków krajobrazowych w woj. Pomorskim powstał w 1981 r. i zajmuje wraz z otuliną 83 170 ha. Obejmuje obszar środkowego biegu rzeki i jej zlewni od Soszycy do drogi Krępa – Łosino. Do bardzo interesujących formacji roślinnych należą tu torfowiska, a wśród nich szczególnie cenne torfowiska wysokie. Ważnym elementem krajobrazu są jeziora lobeliowe porośnięte reliktową roślinnością. Wiele z nich to gatunki chronione, cenne, rzadkie i ginące. Na uwagę zasługuje gniazdowanie gągoła, błotniaka zbożowego, kani rdzawej, bielika, orlika krzykliwego i puchacza – ptaków zagrożonych i wpisanych do „Polskiej czerwonej księgi zwierząt”.
Słupia wypływa z torfowisk położonych na wysokości 200 m.n.p.m. koło Sierakowskiej Huty
Długość rzeki: 141 km
Długość szlaku: 133, 2 km
Czas spływu: 6-7 dni
Opis szlaku
Szlak kajakowy w górnym biegu zaliczany jest do trudnych. Odcinki przełomowe, dużo przeszkód w postaci głazów i zwalonych drzew. Tu właśnie macie możliwość spłynięcia słynną RYNNĄ SULĘCZYŃSKĄ. Niżej natraficie na elektrownie wodne wymuszające dwukrotną konieczność przewożenia kajaków. Wynagradza jednak te trudności możliwość oglądania jedynych w Europie i unikatowych zabytkowych budowli hydrotechnicznych kilku elektrowni, wybudowanych w latach 1898-1926, oraz związanych z nimi sztolniami, kanałami, zaporami ziemnymi, jazami, odmulnikami i syfonami. Są to naprawdę wspaniałe obiekty, cały czas funkcjonujące…
Od Gałąźni Małej rzeka zmienia swój charakter; tu zasmakujemy pływania po jeziorach: Konradowo i Krzynia. Dalej szlakiem dotrzemy do jedynego miasta na trasie, którym jest Słupsk. Możemy w nim zwiedzić m.in.:
- Zamek Książąt Pomorskich
- Młyn Zamkowy
Następnie po ok.34 km dotrzemy do końca szlaku, który kończy się w nadmorskiej miejscowości Ustka.
Sugerowane etapy spływu:
Gowidlino – Sulęczyno -14, 3km
Sulęczyno – Bylina -13, 5km (przewózka do Soszycy)
Soszyca – Jezioro Głębokie – 18, 8km (przewózka do Gałąźni Małej)
Gałąźnia Mała – Leśny Dwór – 15, 4km
Leśny Dwór – Łosino – 16, 5km
Łosino – Bydlino – 25, 3km
Bydlino – Ustka – 16, 8km
Trasa szlaku jest urozmaicona i bardzo malownicza, godna polecenia każdemu turyście. Brzegi rzeki są przeważnie zalesione, momentami korony drzew łączą się nad naszymi głowami, tworząc efektowne tunele. Atrakcyjność szlaku podnosi duża liczba miejsc biwakowych w odosobnionych terenach nie uczęszczanych przez ludzi, a więc jest to trasa dla ceniących sobie ciszę i możliwość obcowania z przyrodą sam na sam. Początkowa uciążliwość, związana z występowaniem drzew i krzewów w nurcie stopniowo maleje w miarę zbliżania się do ujścia. Na trasie występuje 7 stałych przenosek kajaków oraz pewna liczba okresowych. Na pokonanie całego szlaku należy przeznaczyć 4 do 5 dni.
W górnym biegu wąska i nadzwyczaj uciążliwa, choć amatorzy zwałek i kolekcjonerzy całych szlaków powinni tam właśnie zacząć.Za Byszynem rzeka poszerza się i odcinek aż do ujścia do Bałtyku należy zaliczyć do łatwych.
„Dzika”, „zwałkowa” – z licznymi kamieniami w nurcie – dla doświadczonych kajakarzy , w kajakach górskich, przeszkody na szlaku wymagają wysokich umiejętności technicznych.Poniżej miejscowości Kamieńc dostępna dla jedynek i dwójek turystycznych.
W górnym odcinku rzeka najeżona wyrastającymi z wody głazami do tego szybki nurt powalona drzewa i inne podwodne przeszkody sprawiają że jest to nielada wyzwanie dla mniej wprawionych kajakarzy,natomiast odcinek środkowy i dolny do ujścia do jeziora Gardno kilkukrotnie zmienia swuj charakter.Na szlaku spora ilość przenosek mniej i bardziej uciążliwych.
Wolny nurt, w górnym odcinku nieliczne przeszkody, różna szerokość koryta, meandry wśród łak i borów, ostatni z etapów, ze względu na większy spadek rzeki – nieco bystrzejszy nurt wśród urwistych brzegów.
Zróżnicowane etapy, w górnym odcinku rzeka wymagająca, wiele przeszkód w korycie, nurt raczej spokojny, miejscami szybszy; następny etap – szybszy nurt w śródleśnym wąwozie, przełom – duży spadek terenu, kamieniste dno, liczne głazy na dnie rzeki – długie bystrza, zdarza się niski poziom wody ; dalej – rzeka łatwa nawet dla niedoświadczonych kajakarzy; na jej całej długości małe elektrownie wodne.